Hoe-dan-ook !

zondag 30 november 2008

Heey ben bezig met reizen naar het Noorden, via allerlei (veelal mooie maar regenachtige) bergdorpjes.

Inmiddels ben ik in Madurai (grote stad), waar ik even m`n kleren was, het paleis heb bezocht, waar de schrijnende armoede me weer verbaast, waar ik letterlijk 100 x ben aangesproken door verkopers, riksha-rijders, hotelmensen etc etc. en weer nieuwe trucs heb geleerd die ze gebruiken, soms jaloers ben op de koeien die zich zo ongestoord door de straten begeven...(ananas etend ;)), rustig aan doe (maandelijkse cyclus bhh...) en uitzoek hoe ik morgen naar de Tibetaanse settlements kan gaan. Beetje lui met typen, maar de verhalen van afgelopen tijd hoor je later wel!

Voor wie nieuws heeft gehoord over de terreuracties in Mumbai (http://www.trouw.nl/nieuws/article1912016.ece/Terreuracties_Mumbai_eisten_195_levens.html), wordt ook wel de 9-11 van Mumbai genoemd... Behalve dat de nieuwszenders daar continue over berichten merk ik er weinig van.

maandag 24 november 2008

As far as I can see... tea tea tea!

Even een kort berichtje typen, aangezien ik toch op internet zit...Afgelopen dagen, eerst gezellig met 3 anderen die Vipassana hadden gedaan naar de Amma ashram (vrouwelijke guru) geweest, daarna met een Australisch meisje (Caty), van de natuur en cultuur van de Western Ghats (gebergte in t zuiden van India) geproefd.

Een hoogtepunt was de rondleiding in een kruidentuin van een heel enthousiaste (!) Indiase biologische boer. Hij liet ons steeds vanalles proeven ruiken of zien... vaak herken je de geur... maar wat is het? Gember, pepermunt, citroengras, curcuma,..,citroengras... cardemom. Ook zagen we peper, koffie en cacaoplanten e.d. Ik vond t erg leuk om eens te zien hoe het eten dat van verre landen komt groeit.

Nu ben ik (alleen) in het regenachtige Munnar, een bergdorpje omringt door valleien vol theeplantages. De busreis was erg mooi, er groeien veel bloemrijke planten. Verder is hier in de directe omgeving geloof ik niet zoveel te doen.

Ik voel me trouwens al 2 weken lichamelijk niet zo lekker (ook niet heel ziek, maar iets ertussen), ben op advies van de vader (arts) van Neha antibiotica gestart. Nu hopen dat dat mijn lichaam helpt.

ps Plaatje van internet gepikt, maar zo ziet t er ook uit

woensdag 19 november 2008

Living-statue ;)

Kerala- een prachtige staat in India. Bijna in het zuidelijkste puntje van India. Bananen-en kokosbomen, rijstvelden. In een eerste blik zie ik niet zoveel dieren. Maar als ik langer kijk, zie ik zoveel moois. Sommige dieren lijken er een kleurrijk of tenminste ander jasje aangetrokken te hebben. Veel vogels, zoals een kingfisher (blauwe vogel), helder witte vogels met zwarte snavels, rood mutsje (weet al die namen niet), en bekendere vogels als kraaien en mussen. Een eekhoorn, een otter, op 2 m afstand kronkelt een 1,5 m lange ratslang voorbij.. Vleesetende plannen en zelfs binnen spinnen van allerlei formaten ;) Dit was de plek waar ik 10 dagen in stilte verbleef. Niet schrijven. Niet lezen. 3x per dag eten (het eten was BEST EVER!). Geen contact met de buitenwereld (zelfs niet met Mau!). Om 4:00 op staan en een strict schema met 10,5 uur per dag meditatie (zittend). 1,5 uur per dag video over de meditatietechnieken. Ik had me van tevoren niet ingelezen... en verwachte een luchtige tijd. Ik verwachte wel dat ik

gedurende 10 dagen een zware krat op zou moeten tillen, waarin je ondertussen het lekkere en gezonde fruit ziet liggen dat je aan het einde mag opeten. Maar het voelde voor mij als het omhoog houden van een enorme, met zeep ingesmeerde ijzeren bal, waarvan je je afvraagt als je de zeep eraf poetst of hij soms niet uit zeep bestaat... Ahhhhhh, elke dag wilde ik weg!!! Maakte grapjes met mezelf dat dit een soort oefening was voor een living-statue wedstrijd was. Welke vogel deze ochtend de meeste anderen zou wakker maken. Geloof dat iedereen die dit leest en die ik ken wel in m`n gedachten voorbij is gevlogen. Ik probeerde me de songtekst van "Red mij Niet" van Maarten van Roosendaal te herinneren. Maar ongelofelijkerwijs !! ik ben uiteindelijk de 10 dagen gebleven... (leek wel langer;). Gisteren mochten we weer praten met de andere deelnemers. Verder ga ik niet te veel op m`n ervaringen in. Mocht je geinteresseerd zijn in Vipassana, dan kan ik je nog veel meer vertellen....!!! Wil je alleen op t hart drukken, verdiep je van te voren erin zodat je kan overwegen of dit wel de methode is die jouw geschikt lijkt. t Is nu wennen aan alle indrukken en de drukte van de letters op het scherm voor m`n ogen, ik ben blij dat ik weer alles kan doen wanneer ik wil en voel me kwetsbaar van binnen. Heb ondertussen al weer heel wat gesproken, maar ook nog veel behoefte aan stilte. Bevat t allemaal nog niet zo, maar t is wel prettig vredig gevoel van binnen . Genoeg computer. Ben benieuwd hoe t bij jullie is! Veel liefs, Vuurvliegje

Chai met zoete rijst in een bananenblad als laatse ontbijt :) En jippie, klaar, nog een laatste keer van t uitzicht genieten!

Kust - daar waar de zee het strand kust

Blauwe zee, met een groen eilandje voor de kust. Een baai omlijnt door palmbomen. Relatief veel witte westerse mensen op het strand. Ik ben verbaasd als ik blote schouders zie en zelfs mensen in bikini. s Ochtend hardlopen langs de vloedlijn. s Avonds dobberen in de zee terwijl de zon ondergaat boven de zee en de maan te voorschijn komt. Bij kaars-en maanlicht dineren met een Sandeep (vriend uit Pune) aan het strand. Goede gesprekken en een rijpe ananas eten... mmm! Wie ben ik dat ik hier mag zijn, genietend! Voor ik de zon een trap kon geven omdat hij te fel schijnt op mijn noordelijke huid en voor enige verveling kon toeslaan, waren de ruim 4 dagen alweer voorbij. dag goa! Voor mij is het geen plek om lang te blijven, daarvoor is t veel te toeristisch.

Elke avond vet mooie zonsondergang ! En natuurlijk... koeien aan zee ! (begin koeien ook steeds leuker te vinden)

zaterdag 1 november 2008

Say goodbye to everything I know...

Zwaai vandaag het vrijwilligershuis, m`n vlucht in bedrukkende dagen, met de zorgzame huisoppassers Nandi en Aunthy gedag! Met sommige vrijwilligers had ik weinig, met anderen heb ik de loop van de weken wel een goede band opgebouwd en voelt het toch wel emotioneel om gedag te zeggen... Gister een geweldig uitstapje met Macushla en 2 Indiase vrienden van haar in een legerauto zonder dak, naar een prachtig meer. Lekker kletsen en van t uitzicht genieten, onder een mangoboom, aan t water met een Indiaas biertje en eten... Heb afgelopen dagen de buurkinderen leren kennen, geleerd hoe je met gekleurd zand allerlei figuren kunt maken, hun grappige vragen beantwoord (over bijv of je elkaar echt moet kussen bij een westers huwelijk) en leuk gekletst met hun oudere zus...Alleen zijn vaders irritant, die willen de prijzen van alles willen weten en willen dat ik op de foto ga met hun zonen... ;). Sowieso heb ik weer veel geleerd over hoe je juist niet met Indiase mannen moet omgaan...;) Hoedanook, ben blij om de vieze drukke grote stad te verlaten en de stranden en natuur de zuidelijke staten Goa en Kerala te zien. Was opgelucht toen ik `n treinticket had bemachtigd (een ticket kopen is hier een karwei!). Oja, Komende tijd ga ik waarschijnlijk weinig achter computers zitten, maar dat is vast geen probleem na de regelmatige berichtjes van afgelopen tijd ;) -xxx-

@deep griha`s elderly celebration

@ elderly celebration 2

dinsdag 28 oktober 2008

Happy Diwali !

Coconut-massage ! Diwali (lichtjesfeest) is begonnen! Het voelt als een combinatie van kerstmis (allerlei kerstverlichting en sterren/lantaarns in alle kleuren) en Oud&nieuw (vuurwerk, dag en nacht;). Mensen lijken vrolijk vooral de kinderen! Er worden allerlei zoetigheden of juist spicy gefrituurde koekjes verkocht. Een lekkernij dat smaakt als cashewnoten-marsepein is tot nu toe mijn favoriet ;) Gisterochtend was ik bij een (superlief) Indiaas gezin (niet van de supermarkt;) en zij beginnen Diwali traditioneel om 7:00h `s ochtends met een kokosnootolie-massage. Het was erg leuk om mee te doen. Eerst gaat de jongste van het gezin op een stoel zitten. Er wordt coconut-oil op het hoofd gegoten, waarna het hoofd wordt gemasseerd. Vervolgens masseren alle gezinsleden

tegelijkertijd een arm of een been van de persoon die op de stoel zit. Als alle gezinsleden (van jong naar oud) aan de beurt zijn geweest gaan ze ontbijten met poho-curry (geplette rijst) en een soort bananen-rijste-pap. Daarna hoor je je te wassen met nieuwe zeep en nieuwe kleren aan te doen. Op straat zagen de mensen er nog mooier uit dan anders.

"India is a tough country"

Pff steden in India... niet de beste plek om te wonen. Zoveel ongelijkheid. Leven is zo weinig waard, veel verkeersdoden, smog, gebrek aan water en electriciteit etc. Toch heeft Pune westerse gedeelten, je kan altijd naar een airconditioned shopping mall gaan als je t zat bent (alsof dat leuk is). Werd me vertelt dat op t platteland het leven veel traditioneler is. De boeren verdienen bar weinig en trekken daarom naar de steden. Helaas belanden ze dan vaak in sloppenwijken, omdat hun opleidingsniveau zo laag is. Deep Griha, probeert de omstandigheden en educatie in de dorpen te verbeteren, zodat deze mensen het platteland meer waarderen en er een beter bestaan kunnen opbouwen. Dat voorkomt problemen in de stad. Afgelopen week heb ik 2 dagen projecten in dorpjes bezocht. Het zijn Engelstalige school/voorbeeldboerderij/health/ women-empowerment projecten. Een project loopt super! De andere is pas net opgestart. Momenteel zijn er slechts 2 klassen en 8 lege schuren op heel droge grond. Ben nu bezig met het maken van een overzicht maken met allerlei dingen m.b.t. de ecologie, energie en watervoorziening die moeten worden uitgezocht. volge

De school van Vidyanagari en kinderen in een van de klassen (met de juf)...

zondag 19 oktober 2008

Volgende week is het Divali, lichtjesfeest! We hebben een hele week vrij. Vannochtend zei ik tegen Macushla, een Australische huisgenoot, dat t me leuk lijkt om het feest mee te maken zoals de Hindoes dat daadwerkelijk vieren, dus bij iemand thuis...

Spontane uitnodiging

Pune, -waar ik verblijf- is een stad met zo`n 4 miljoen inwoners. Het is er heet, de lucht is vies van de uitlaatgassen en het verschil tussen rijk en arm is schikbarend. 40% van de inwoners woont in sloppenwijken. In het centrum staat een gebied bekend om haar markten. Van luxe winkels, piepkleine winkeltjes, kraampjes, tot mensen die enkel bananen verkopen.. je vind er vanalles. Het is er overdag en s avonds bomvol mensen. Verkopers die als ze een blanke zien meteen vragen "Yes, madame? Yes, madame?" en laten je vanalles zien, wat je niet wilt zien. Er is ook erg veel leuks te zien, maar t is ook vermoeiend.

Na een bezoek aan dat gebied ging ik met Macushla even langs de westerse supermarkt om bij te komen ;). Toen Macushla haar handen vol met spulletjes had, sprak een vrouw haar aan en zei dat ze hier ook mandjes hebben. We raakten verder met deze vrouw aan de praat, over wat we hier doen e.d. Al snel nodigde ze ons spontaan uit om Divali bij haar te komen vieren ! Ben erg benieuwd hoe dat gaat.

Christenen-Hindoes

We hebben in ons huis best vaak gesprekken over allerlei (wereld)problemen. Zaterdagochtend zaten er opeens ook een aantal mannen in de keuken van het vrijwilligershuis. Het bleken Christenen te zijn, die hier in Pune op "werkbezoek" waren. Terwijl we aan t ontbijten waren vertelden ze ons dat in India afgelopen jaren verschillende Christelijke feestdagen zijn verstoord door Hindoes en zelfs in bloedbaden eindigden. Deze conflicten nemen de laatste jaren alleen maar toe, maar er is weinig aandacht voor in de media. De regering is vaak ook pro-Hindoe. (Naast het verschil in geloofsovertuiging, wordt het Christendom ook geassocieerd met de Engelse overheersing). Was schokkend om te horen. Al verbaasde me ik over de manier waarop deze priester in "zij Hindoes" en "wij Christenen" sprak. Dit deed me zo erg aan de Moslim- niet-Moslim discussies in Nederland denken. En ik vroeg me af of zijn preek niet alleen de haat aanwakkerd, want aan de andere kant leven ze ook op zo vele plaatsen vreedzaam samen... hij was het hier wel mee eens, eigenlijk bedoelt hij ook deze kleine groep Hindoes...tja

Letters

Afgelopen week veel thuis geweest, want ik was niet zo lekker. Wel veel gelezen, heerlijk. Zit met m`n boeken in Afganistan en Kerala, met m`n gedachten in India (en Nederland) en m`n dromen in Japan !

woensdag 15 oktober 2008

"Zijn in Nederland de straten echt schoon?" "Hoeveel broeders heb je?" "Hoeveel verdien je?"

In hetzelfde dorpje als waar ik vorige keer over schreef voelde ik me uiteindelijk wat meer op me gemak en raakte op straat aan de praat met allerlei mensen. Er is een Engelstalige school, waardoor sommige kinderen Engels konden en dat ook graag oefenden. Op een gegeven moment werd ik uitgenodigd bij een gezin (incl. grootvader) in een klein huisje (1 kamer). Circumfera (een zoet papje), chai, rijst met saus... ze haalden alle gastvrijheid uit de kast! Super aardig.

Toen ze maar bleven vragen of ik echt geen cola wilde (elke westerling drinkt toch cola?!) zei ik uiteindelijk maar ja en gingen ze cola voor me kopen! Ondertussen stroomden er nog meer mensen toe naar de kleine ruimte en keken daarna hoe ik cola dronk. Voelde echt bizar. Ze wilden ook vanalles weten (de kids dienden als tolk voor de ouders), daarbij schaamden ze zich niet snel. Natuurlijk of ik getrouwd ben en bijv. of westerlingen inderdaad niet van met nep-juwelen versierde kleding houden. Later toen de belangrijkste vragen gesteld werden, probeerden ze me wat Hindi te leren, lieten schoolboeken zien praatten we over de problemen van o.a. werkloosheid in het dorpje en was het ook erg gezellig (en hilarisch toen ik naar de WC moest ;))

zondag 12 oktober 2008

Wennen aan de chaos

Gisteren brak een (moesson)regenbui los, toen ik m`n mail wilde checken in een internetcafeetje. De regen zorgde ervoor dat er de hele avond geen stroom (verder eigenlijk alleen te merken aan het licht) was, zoals wel vaker het geval is. Wel gezellig met m`n huisgenootjes gekletst en heerlijk gegeten (pizza, op z`n idiaas) ! Vandaag wilde ik de bergen in gaan: genieten van de natuur, frisse lucht en koelte. Maar dat is niet gelukt..., nu zit ik toch in een dorpje VOOR de bergen, want er waren storingen (trein), stakingen (taxi`s) en kapotte/overvolle bussen. Het bergdorpje is dus nauwelijks te bereiken en het duurde even voordat ik erachter kwam, dus uiteindelijk blijf ik hier maar. Voel me niet zo op m`n gemak (nog meer starende mensen dan elders en hitte / soms juist vrolijk gedag zeggende mensen), maar gelukkig is er is toch wel een internetcafee bestaande uit 2 computers, m`n leesboek, vanalles wat er gebeurt, en uitzicht opde bergen ;). Moet alleen een beetje opschieten met typen, want er zijn wachtende mensen... Heb erg zin om gewoon aan de gang te gaan met het vrijwilligersproject (afgelopen week was m`n begeleidster ziek) en de volgende keer ga ik lekker met iemand samen op stap ;) Een andere keer meer! Veel liefs, Girl of the forest

maandag 6 oktober 2008

Papaya

Er gebeurt zoveel!

Er is zoveel te zien en ik heb het gevoel dat ik dat allemaal wil opnemen. Het past allemaal niet in m`n hoofd! ;) Ben nu een week in India, maar heb het gevoel dat het al veel langer is... Afgelopen weekend heb ik rustig aan gedaan in/rond het vrijwilligershuis waar ik komende maand ga verblijven. Ik begon me ook te realiseren dat ik een half jaar in dit gekke land ga verblijven... ;)

Into the slums

Vanochtend was een geweldige ervaring. Samen met een andere vrijwilliger ben ik een sloppenwijk ingetrokken om daar een zelfhulpgroep van vrouwen te fotograferen. Ongelovelijk, de sfeer was warm, de mensen reageerden enthousiast...

Komende maand vinden er elke week in pubs/concertzalen in Pune "battle of bands" plaats. Het bijkomende doel is het bewustzijn van de HIV epidemie (bijna) te vergroten. Ik ga helpen op deze avonden, en heb daarvoor vandaag een voorlichting over AIDS bezocht. Degene die het gaf was heel enthousiast en duidelijk. Nog een hoop nieuwe kennis opgedaan!

Caste - systeem

De vorige keer eindigde ik met de opmerking dat het me verbaasd hoe mensen van verschillende casten met elkaar omgaan. De hogere caste spreekt vaak in gebiedende wijs tegen de lagere caste (hun hulpjes of bedienden). Ze zeggen daarbij geen "alsjeblieft" of "dankjewel". Dat blijkt te komen doordat het castesysteem zo vanzelfsprekend is. Mensen van een hogere kase worden herkent door hun naam, uiterlijk (kleding!) en hun superieure houding. Ze veronderstellen vaak een speciale service, bijvoorbeeld dat ze als eerste worden bediend. En zo heb ik het ook ervaren, toen ik met een rijke vrouw uit uit eten ging. [Officieel was de betreffende vrouw trouwens casteloos, want een van haar voorvaderen was getrouwd met iemand buiten haar caste, waardoor je je caste verliest! :O ]

Verder speelt het geloof dat niemand kan ontsnappen aan "dharma" een grote rol: de verplichting om je situatie te accepteren (wat ook iets moois is) en bijbehorende taken te doen. Dat ontmoedigd mensen van de lagere caste wel om de grenzen van hun caste te overschrijden. "Karma" (every action has a consequence that will come to fruition in either this or in a future life) zorgt ervoor dat ze in een volgend leven wel in een hogere caste terecht kunnen komen.

Hoe-dan-ook

Jacco vroeg me waarom deze blog zo heet. Eerlijk gezegd ben ik vergeten waar het precies vandaan komt (Janne, help me! red.: Zie haar reactie op deze post :). Misschien was het een verhaaltje van Toon Tellegen, waarin iemand teleurgesteld en mismoedig was. Deze persoon (of dier) constateerde uiteindelijk met een glimlach: In wat voor situatie ik ook zit, hoe dan ook, ik leef ! Je kan het negatief of positief interpreteren. Wat er ook gebeurt, hoe dan ook, ik ben in India! Ofwel: Wat er ook gebeurd, of ik nu op m`n kop sta, door de blubber loop, in een riksha zit, pindakaas eet: HOE dan ook in India :D

donderdag 2 oktober 2008

" Welcome in India"

Hee mensen,

Heb al een stip op m`n voorhoofd ontvangen van mijn 1e Indiase ongelovelijk aardige Couchsurf-host*, om me verder een goede reis te wensen! Ook de Indiase WC bevalt me eigenlijk wel (geen wc papier meer nodig;) en het voedsel is overheerlijk (zolang ik nog niet ziek ben ;).
Heb geen idee waar ik moet beginnen met schrijven van m`n ervaringen. Dan maar een stukje van het begin...De vliegreis was alsof ik op een Google Earth satelliet zweefde met een bijzonder uitzicht over de Alpen, Taurus gebergte en woestijn in Iran (kon alleen niet inzoomen, gelukkig).Voelde me heel klein toen ik vanuit het raam van het vliegtuig de vele vele lichtjes van de gigantische stad Mumbai (met 18 miljoen inwoners, er komen 42 inw. per uur bij! ), zag liggen.
De chaos van het verkeer en alles wat eromheen gebeurd is onbeschrijvelijk. Nou ja, misschien dat ik later een poging waag om het te beschrijven...De eerste indruk was overweldigend, maar dat was vandaag stukken minder. Gisterochtend zat ik in een kamer vanwaar ik de chaos van de straat niet kon zien. Alleen alle geluiden drongen (gedempt) door: Deze waren al zo anders dan ik gewend ben...heel veel getoeter, gebrom van motoren en met name brommers en riksha`s, bellen van de Hindoetempels, duiven en kraaien, gezang, geroggel, de ringtone van de lift...
Gelukkig vond ik maandagavond op een druk kruispunt mijn couchsurf-host in Mumbai. Nou ja, zij herkende mij. De Couchsurf-host en haar man stelden me honderden persoonlijke vragen, dat leverde wel interessante gesprekken op. Ook leerde zij me chapati`s en oker (ofzo) te bakken. Verder draag nu zo`n jurk-achtig kledingstuk, een kurta (nog geen sari, al ziet dat er prachtig uit, maar is mij nog te ingewikkeld, letterlijk !). Ze nam me mee naar de tempel achter hun huis en het feest van de Jainisme**, want ze was ook Jain. Ik kon haar alles vragen en ze legde heel veel uit, was echt heel boeiend ! Fijn om de sfeer van de dansende Jains te proeven. En om te praten over allerlei andere verschillen met Nederland, problemen in beide landen, de veranderingen die optreden door globalisatie etc.
(....)
Vandaag*** in Pune, bij een behoorlijk rijk CS-gezin, een goede plek om nog verder te wennen. De kinderen gaan niet naar school, ze mogen hun gang gaan, dat is " homeschooling ". De ouders vinden het Indiase schoolsysteem schadelijk (wordt veel geslagen e.d.). Verder zijn de rijke Indiers, zoals zij gewend aan hulpjes voor allerlei werk: een kokkin, een tuinman (voor de gortdroge tuin), iemand die komt om de boodschappen te brengen, een chauffeur, een oppas en iemand die s nachts (voor de tv) op t huis past. Mijn host verklapte me dat zat ze nog wel altijd zelf de badkamer schoonmaakt, om zich te realiseren dat al het werk door iedereen gedaan moet kunnen worden (zoals Gandhi deed). Als ik samen met iemand van een hoge caste in de stad ben, moet ik wel wennen aan hoe ze dan met elkaar omgaan.
(...)
Ik ben niet gewend aan schrijven op een blog, zeker niet op dit tempo, hoop dat het leesbaar is. Zijn zoveel dingetjes. Wil nog zeggen dat ik een blog meer als aanvulling zie op e-mailen, want ik ben ook benieuwd naar jullie ervaringen/hoe t is! Mag me dus ook nog altijd mailen.
Veel liefs,
Vanya
*Voor wie couchsurfing niet kent: http://www.couchsurfing.com/. Simpel gezegd een soort wereldwijde hyves, waarbij je elkaar een slaapplaats aan biedt.
** In tegenstelling tot hindoes zien ze zichzelf verantwoordelijk voor wat er gebeurd, als individuele ziel (niet als groter geheel van een god) en willen ze zo min mogelijk afhankelijk zijn van kleding e.d. (de god is dan ook naakt afgebeeld)
*** Het is vandaag het eind van de ramadan, feestdag van de Jains, Non-violent day en Gandhi Jayant :)