Say goodbye to everything I know...

Zwaai vandaag het vrijwilligershuis, m`n vlucht in bedrukkende dagen, met de zorgzame huisoppassers Nandi en Aunthy gedag! Met sommige vrijwilligers had ik weinig, met anderen heb ik de loop van de weken wel een goede band opgebouwd en voelt het toch wel emotioneel om gedag te zeggen... Gister een geweldig uitstapje met Macushla en 2 Indiase vrienden van haar in een legerauto zonder dak, naar een prachtig meer. Lekker kletsen en van t uitzicht genieten, onder een mangoboom, aan t water met een Indiaas biertje en eten... Heb afgelopen dagen de buurkinderen leren kennen, geleerd hoe je met gekleurd zand allerlei figuren kunt maken, hun grappige vragen beantwoord (over bijv of je elkaar echt moet kussen bij een westers huwelijk) en leuk gekletst met hun oudere zus...Alleen zijn vaders irritant, die willen de prijzen van alles willen weten en willen dat ik op de foto ga met hun zonen... ;). Sowieso heb ik weer veel geleerd over hoe je juist niet met Indiase mannen moet omgaan...;) Hoedanook, ben blij om de vieze drukke grote stad te verlaten en de stranden en natuur de zuidelijke staten Goa en Kerala te zien. Was opgelucht toen ik `n treinticket had bemachtigd (een ticket kopen is hier een karwei!). Oja, Komende tijd ga ik waarschijnlijk weinig achter computers zitten, maar dat is vast geen probleem na de regelmatige berichtjes van afgelopen tijd ;) -xxx-

@deep griha`s elderly celebration

Happy Diwali !

Coconut-massage ! Diwali (lichtjesfeest) is begonnen! Het voelt als een combinatie van kerstmis (allerlei kerstverlichting en sterren/lantaarns in alle kleuren) en Oud&nieuw (vuurwerk, dag en nacht;). Mensen lijken vrolijk vooral de kinderen! Er worden allerlei zoetigheden of juist spicy gefrituurde koekjes verkocht. Een lekkernij dat smaakt als cashewnoten-marsepein is tot nu toe mijn favoriet ;) Gisterochtend was ik bij een (superlief) Indiaas gezin (niet van de supermarkt;) en zij beginnen Diwali traditioneel om 7:00h `s ochtends met een kokosnootolie-massage. Het was erg leuk om mee te doen. Eerst gaat de jongste van het gezin op een stoel zitten. Er wordt coconut-oil op het hoofd gegoten, waarna het hoofd wordt gemasseerd. Vervolgens masseren alle gezinsleden tegelijkertijd een arm of een been van de persoon die op de stoel zit. Als alle gezinsleden (van jong naar oud) aan de beurt zijn geweest gaan ze ontbijten met poho-curry (geplette rijst) en een soort bananen-rijste-pap. Daarna hoor je je te wassen met nieuwe zeep en nieuwe kleren aan te doen. Op straat zagen de mensen er nog mooier uit dan anders.

"India is a tough country"

Pff steden in India... niet de beste plek om te wonen. Zoveel ongelijkheid. Leven is zo weinig waard, veel verkeersdoden, smog, gebrek aan water en electriciteit etc. Toch heeft Pune westerse gedeelten, je kan altijd naar een airconditioned shopping mall gaan als je t zat bent (alsof dat leuk is). Werd me vertelt dat op t platteland het leven veel traditioneler is. De boeren verdienen bar weinig en trekken daarom naar de steden. Helaas belanden ze dan vaak in sloppenwijken, omdat hun opleidingsniveau zo laag is. Deep Griha, probeert de omstandigheden en educatie in de dorpen te verbeteren, zodat deze mensen het platteland meer waarderen en er een beter bestaan kunnen opbouwen. Dat voorkomt problemen in de stad. Afgelopen week heb ik 2 dagen projecten in dorpjes bezocht. Het zijn Engelstalige school/voorbeeldboerderij/health/ women-empowerment projecten. Een project loopt super! De andere is pas net opgestart. Momenteel zijn er slechts 2 klassen en 8 lege schuren op heel droge grond. Ben nu bezig met het maken van een overzicht maken met allerlei dingen m.b.t. de ecologie, energie en watervoorziening die moeten worden uitgezocht. volge

De school van Vidyanagari en kinderen in een van de klassen (met de juf)...

Volgende week is het Divali, lichtjesfeest! We hebben een hele week vrij. Vannochtend zei ik tegen Macushla, een Australische huisgenoot, dat t me leuk lijkt om het feest mee te maken zoals de Hindoes dat daadwerkelijk vieren, dus bij iemand thuis...

Spontane uitnodiging

Pune, -waar ik verblijf- is een stad met zo`n 4 miljoen inwoners. Het is er heet, de lucht is vies van de uitlaatgassen en het verschil tussen rijk en arm is schikbarend. 40% van de inwoners woont in sloppenwijken. In het centrum staat een gebied bekend om haar markten. Van luxe winkels, piepkleine winkeltjes, kraampjes, tot mensen die enkel bananen verkopen.. je vind er vanalles. Het is er overdag en s avonds bomvol mensen. Verkopers die als ze een blanke zien meteen vragen "Yes, madame? Yes, madame?" en laten je vanalles zien, wat je niet wilt zien. Er is ook erg veel leuks te zien, maar t is ook vermoeiend.

Na een bezoek aan dat gebied ging ik met Macushla even langs de westerse supermarkt om bij te komen ;). Toen Macushla haar handen vol met spulletjes had, sprak een vrouw haar aan en zei dat ze hier ook mandjes hebben. We raakten verder met deze vrouw aan de praat, over wat we hier doen e.d. Al snel nodigde ze ons spontaan uit om Divali bij haar te komen vieren ! Ben erg benieuwd hoe dat gaat.

Christenen-Hindoes

We hebben in ons huis best vaak gesprekken over allerlei (wereld)problemen. Zaterdagochtend zaten er opeens ook een aantal mannen in de keuken van het vrijwilligershuis. Het bleken Christenen te zijn, die hier in Pune op "werkbezoek" waren. Terwijl we aan t ontbijten waren vertelden ze ons dat in India afgelopen jaren verschillende Christelijke feestdagen zijn verstoord door Hindoes en zelfs in bloedbaden eindigden. Deze conflicten nemen de laatste jaren alleen maar toe, maar er is weinig aandacht voor in de media. De regering is vaak ook pro-Hindoe. (Naast het verschil in geloofsovertuiging, wordt het Christendom ook geassocieerd met de Engelse overheersing). Was schokkend om te horen. Al verbaasde me ik over de manier waarop deze priester in "zij Hindoes" en "wij Christenen" sprak. Dit deed me zo erg aan de Moslim- niet-Moslim discussies in Nederland denken. En ik vroeg me af of zijn preek niet alleen de haat aanwakkerd, want aan de andere kant leven ze ook op zo vele plaatsen vreedzaam samen... hij was het hier wel mee eens, eigenlijk bedoelt hij ook deze kleine groep Hindoes...tja

Letters

Afgelopen week veel thuis geweest, want ik was niet zo lekker. Wel veel gelezen, heerlijk. Zit met m`n boeken in Afganistan en Kerala, met m`n gedachten in India (en Nederland) en m`n dromen in Japan !

"Zijn in Nederland de straten echt schoon?" "Hoeveel broeders heb je?" "Hoeveel verdien je?"

In hetzelfde dorpje als waar ik vorige keer over schreef voelde ik me uiteindelijk wat meer op me gemak en raakte op straat aan de praat met allerlei mensen. Er is een Engelstalige school, waardoor sommige kinderen Engels konden en dat ook graag oefenden. Op een gegeven moment werd ik uitgenodigd bij een gezin (incl. grootvader) in een klein huisje (1 kamer). Circumfera (een zoet papje), chai, rijst met saus... ze haalden alle gastvrijheid uit de kast! Super aardig.

Toen ze maar bleven vragen of ik echt geen cola wilde (elke westerling drinkt toch cola?!) zei ik uiteindelijk maar ja en gingen ze cola voor me kopen! Ondertussen stroomden er nog meer mensen toe naar de kleine ruimte en keken daarna hoe ik cola dronk. Voelde echt bizar. Ze wilden ook vanalles weten (de kids dienden als tolk voor de ouders), daarbij schaamden ze zich niet snel. Natuurlijk of ik getrouwd ben en bijv. of westerlingen inderdaad niet van met nep-juwelen versierde kleding houden. Later toen de belangrijkste vragen gesteld werden, probeerden ze me wat Hindi te leren, lieten schoolboeken zien praatten we over de problemen van o.a. werkloosheid in het dorpje en was het ook erg gezellig (en hilarisch toen ik naar de WC moest ;))

Wennen aan de chaos

Gisteren brak een (moesson)regenbui los, toen ik m`n mail wilde checken in een internetcafeetje. De regen zorgde ervoor dat er de hele avond geen stroom (verder eigenlijk alleen te merken aan het licht) was, zoals wel vaker het geval is. Wel gezellig met m`n huisgenootjes gekletst en heerlijk gegeten (pizza, op z`n idiaas) ! Vandaag wilde ik de bergen in gaan: genieten van de natuur, frisse lucht en koelte. Maar dat is niet gelukt..., nu zit ik toch in een dorpje VOOR de bergen, want er waren storingen (trein), stakingen (taxi`s) en kapotte/overvolle bussen. Het bergdorpje is dus nauwelijks te bereiken en het duurde even voordat ik erachter kwam, dus uiteindelijk blijf ik hier maar. Voel me niet zo op m`n gemak (nog meer starende mensen dan elders en hitte / soms juist vrolijk gedag zeggende mensen), maar gelukkig is er is toch wel een internetcafee bestaande uit 2 computers, m`n leesboek, vanalles wat er gebeurt, en uitzicht opde bergen ;). Moet alleen een beetje opschieten met typen, want er zijn wachtende mensen... Heb erg zin om gewoon aan de gang te gaan met het vrijwilligersproject (afgelopen week was m`n begeleidster ziek) en de volgende keer ga ik lekker met iemand samen op stap ;) Een andere keer meer! Veel liefs, Girl of the forest